اخبار لژیون جناب آقای علیرضا زرکش

نفس که خواسته های حالا بر فرض نامعقول دارد و عقل طوری رفتار کرده است که شرایط آن را فراهم آورده است یعنی می خواسته مواد مصرف کند کاری کرده است که بهترین مواد را به دست بیاورد و در دسترس قرار دهد. یا می خواهد ثروت داشته باشد از راحت‌ترین و با صرفه‌ترین و کوتاه‌ترین زمان این خواسته را به انجام می رساند و به ثروت برسد.

 
در این مثال ها ذرات نفس به خواسته رسیده‌اند و حالا عقل را به عنوان موجودی که می تواند به او کمک کند تا به خواسته خود برسند پذیرفته حتی در جهت منفی پس این ها در وجود انسان است  ما این ها راتفکیک می کنیم تا بتوانیم مسیر خود را پیدا کنیم.
 
اگر عقل بی عرضه باشد و عاجز و نتواند خواست های نفس را اجرا کند نفس دیگر نمی تواند به عقل اعتماد کند و اعتماد به نفس در شخص از بین می رود و عدم اعتماد به نفس به وجود می آید. عقل فکر می کند که فلان کار درست است فرمان می دهد اما ضمانت اجرایی را برای انجام آن ندارد در این جا می گوییم شخص اعتماد به نفس ندارد. و دیگر نمی آییم از مسائل روان‌شناسی و هنجارها و ناهنجاری ها و مسائل محیطی و اجتماعی و اقلیمی و ژنتیک استفاده کنیم. پس باید به خیلی از مسائل با نگاهی ساده نظر بیاندازیم.
 
در مورد اراده هم باید گفت اراده یعنی خواست انسان یعنی یک نیروی خام است که برای انجام دادن کارها استفاده می شود اما برای کارهای پیش رفته مثل درمان، اعتیاد، یابالارفتن از یک درخت خرما بدون هیچ‌گونه تمرین قبلی یا تحصیلات بسیار بالا نمی توان از اراده استفاده کرد مثلا می توان از اراده برای خالی کردن یک کامیون شن و یا یک کامیون آجر، یا پیاده‌روی تا مسافت 3 الی 4 کیلومتر یا 3 روز غذا نخوردن و امثالهم استفاده کرد اما برای درمان اعتیاد نمی تواند از اراده استفاده کند چون اعتیاد لایه های پنهان دارد و احتیاج به دانش آن وجود دارد صور پنهان و آشکار دارد و جنبه های مختلفی دارد.
 
اراده در این مسئله ساده و خام است و نمی تواند اما برای اینکه بتواند موفق شود اراده باید در خدمت ساخار عقل قرار بگیرد و با تفکر شروع به حرکت کند و در مدت زمان معین مثلا 11 الی 12 ماه بتواند به منظور خود برسد و آن تغییرات را به وجود بیاورد. اینک از روی وادی یک مقداری مرور می کنیم تا با این واژه ها و کلمات دیگری کاملا آشنا شویم.
 
اگر به این تفکر درست برسیم در خواهیم یافت اراده در مقابل اعتیاد کم می آورد و به تنهایی نمی تواند حریف اعتیاد شود. چون اعتیاد خیلی قوی تر از این حرفها می باشد. البته در این مرحله بعضی از ما ممکن است نتوانند درست فکر کنند و تصمیم بگیرند اما تصمیم را باید خودمان بگیریم تا اعتماد به نفس لازم در ما به وجود بیاید. البته باید بدانیم که آفرینش سازمان و تشکیلاتی است که همه‌چیز در آن با نهایت دقت برنامه‌ریزی شده و در هر لحظه کنترل می شود و یک نیروی مافوق بر آن نظارت دارد و به طور خودکار اگر شخص به طرف ضدارزش ها برود او را کمک می کند و اگر به طرف ارزش ها حرکت کند او را مورد حمایت و یاری قرار می دهد. ممکن است بعضی ها اکنون به این سخن ایمان نداشته باشند ولی اگر چشم دل خود را باز کنیم به آسانی آن نیرو را حس خواهیم کرد که ما را یاری می کند.
 
مطلبی که در این قسمت وجود دارد این است که خداوند جهان را به گونه ای آفریده است که هر موجودی که خواسته ای دارد ٬ آن خواسته از نظر کائنات مهم است و آن خواسته قابل احترام و محترم می باشد و به آن بها داده می شود حتی اگر خواسته منفی باشد ٬ شرایط برای رشد و شکوفایی آن وجود دارد یعنی ماهر چه که بخواهیم یک نیرو و بستر وجود دارد که آن خواسته به فعل تبدیل گردد و این در تمام سطوح وجود دارد و اتفاق می افتد و القاء و احیاء  و تحرک و یک سری نیروها از بیرون می‌آیند و به او الهام می کنند یاری می کنند و بستر به وجود می آورند، افرادی را در مسیر راه انسان برای رسیدن به خواسته قرار می دهند مثل یک تیم خلاف‌کاری یا خرابکاری که در فیلم ها بسیار دیده می شود که هر کدام از انسان ها از جایی می آیند و به هم می رسند و وقتی که خواسته این است که پول زیاد به دست بیاورند. افراد خبره و متخصص از مکان های مختلف می آیند و در مسیر همدیگر قرار می گیرند و کنار هم جمع می شوند و یک نفر پول در اختیارشان برای خرید امکانات قرار می دهد یک نفر اسلحه می آورد یک نفر اطلاعات لازم را در اختیارشان قرار می دهد وقتی خواسته باشد نیروها می آیند و کمک می کنند و این از قوانین کائنات است. حالا شاید خیلی ها به این قوانین باور و ایمان نداشته باشند که چنین نیروهایی وجود دارد اما مهم نیست، اما اگر درست نگاه کنیم این ها را متوجه خواهیم شد و به آسانی به آن ها پی خواهیم برد.
 
مسئله ای وجود دارد که اگر بخواهیم راه مثبت را انتخاب کنیم لازم است که راه منفی را بشناسیم، زمانی می توانیم راه درست را انتخاب کنیم و بشناسیم که راه غلط را نیز شناخته باشیم آن وقت می توانیم بین 2 راه موجود تمایز بدهیم. 
وقتی ادیسون می خواست لامپ را اختراع کند حدودا 1000 بار  و بیشتر آزمایش کرد و موفق نشد کسی به طعنه به او گفت که تاکنون بیش از هزار بار اشتباه کرده ای هنوز خسته نشده ای و باز هم می خواهی ادامه بدهی اما ادیسون در جواب گفت تاکنون هزار راه را کشف کرده ام که به جواب نمی رسد و این یعنی هزار راه غلط را برای یافتن راه درست رفته ام.
 
اگر بخواهیم راه درست را انتخاب کنیم باید تاریکی ها و فسق و فجور و ضد ارزش ها را بشناسیم تا بتوانیم سره را از ناسره جدا کنیم.

مسئله‌ی دیگری وجود دارد که در وادی اول به آن اشاره شده است مسئله‌ی ایمان است. یکی از اساسی ترین مسائلی که در کنگره وجود دارد مثلث عقل، عشق و ایمان است و پایه کار و درمان براساس آن است پس ایمان را باید شناخت.

 

مسئله مهم دیگری که وجود دارد مسئله افکار و تفکر است، افکار با تفکر فرق دارد و درست نقطه مقابل یکدیگر هستند وقتی که خانه ما در و پیکر ندارد شهری که دروازه ندارد همه جور آدمی وارد خانه و شهر می شود.
 
همه جور آدمی با افکار و حرفها و کارهای مختلف وارد می شوند و تبدیل به خانه و یا شهری می شود که تشتت افکار وجود دارد همه حرف می زنند ، قصاب ، دانشمند ، هنرمند ، جنگجو ، خلاصه آنکه حریمها حفظ نمی شود و امنیت وجود ندارد.
 
زمانی که ما درگیر افکار می شویم و این افکار می آیند و می روند زمانی است که امنیت نیست و ایمان به مرحله کامل خود نرسیده است.
 
پس بنابراین باید بیائیم و آنها را در یک نقطه متمرکز کنیم روی یک تفکر و تفکر باید بیاید و افکار برود و فقط یک مسئله مطرح بشود.
 
کسانی هستند که می آیند و می خواهند سفر کنند ولی می گویند خیلی کار داریم کارهای مانند مشکلات خانوادگی ، بدهی ، تعهدات ، مسابقات ، شرکت در کنکور .... و امثالهم، و اگر دقت کرده باشید چنین کسی معمولا به رهایی نمی رسند چون این جا هر کدام چیزی می گویند و افکار حاکم است، خانه، کار، تعهد، ادامه تحصیل، بچه ها، خانواده، و همیشه در حال مبارزه با این افکار است و با این طرز تفکر به جایی نمی رسد. و تفکر هنوز آغاز و متولد نشده است و قتی تفکر آغاز نشود، و وادی اول هم شروع نمی شود و وقتی که وادی اول شروع نشود باقی وادی ها هم به درد نمی خورد زیرا وادی ها طبق یک سری قوانین دنبال هم هستند. اگر چنین شخصی مواد هم مصرف  نکند چون تغییری در اندیشه هایش به وجود نمی آید ممکن است برگشت بخورد باید افکار خودمان را رها کنیم و کنار بگذاریم.
 
البته این کار راحتی نیست که از خواسته ها رها بشود و خواسته هایی را که با تمام وجود می خواهد انجام بشود باید رها کند تا افکار محو بشود و به جایی برسد که یک خواسته باشد. مثلا خواسته ای مبنی بر درمان و رهایی.
 
هنگامی که افکار کنار رفتند تمام انرژی متمرکز می شود در یک نقطه و در این جا نیروی عظیمی به وجود می آید آفتاب زمستان ، آفتاب ضعیفی است و کسی را اذیت نمی کند اما با یک عدسی می توان دمای 500 درجه سانتی گراد را به وجود آورد.
 
مهم نیست که چقدر قوی هستیم در چه نقطه و جایی قرار داریم و چه نیرویی داریم اگر بتوانیم خواسته های نامعقول را صد در صد کنار بگذاریم و خواسته های معقول را هم که یک سری از آنها که زمان اجرای آنها فرا نرسیده و اولویت ندارد کنار بگذاریم آن وقت یک نیروی عظیم به وجود می آید که تا کنون انرژی خود را به این افکار می دادیم ... و متمرکز می شدیم و افکار مختلفی را از نظر میگذرانیم و انرژی ها را می گرفت و انرژی ما به این افکار منتقل می شود و ما فکر می کنیم که اگر به این افکار فکر نکنیم اگر به یک سری مسائل فکر نکنیم همه چیز به هم می ریزد و خراب می شود و از تعادل خارج می شود و این کار ما حقه و مکر ذهن است.
 
در کار تبلیغات وقتی می خواهند کالایی را بفروشند طوری وانمود می کنند که اگر مردم کالاهای آنان را مصرف نکنند بیمار می شوند یعنی اگر از سوپ ما نخورند دچار پوکی استخوان می شوند یا اگر از آب میوه ما نخورند دچار کم خونی می شوند و بیمار می شوند و وقتی این تفکر پدید بیاید و صورت بگیرد حتما مردم از آن کالا می خرند و استفاده خواهند کرد.
 
مردم چون از بیماریها ترس دارند پس دچار ترس می شوند و برای اینکه آن بیماری را نگیرند از آن کالا استفاده می کنند.
 
ذهن هم با ما این کار را می کند و یک سری افکار وسائل مانند مشکلات خانوادگی، یافتن و انتخاب شغل و کار مناسب ما نگرانی از آینده، رابطه با دوستان و بسیاری از این افکار را هر روز در مقابل ما قرار می دهد و به ما این گونه حالی می کند که اگر 10 الی 12 ساعت در روز به اینها فکر نکنی زندگی بهم می خورد، روز به شب نمی رسد کنترل اوضاع از دستت خارج می شود این حقه بزرگ ذهن است و چنین چیزی نیست و خیلی از مسائل که ما روزانه به آنها فکر می کنیم ارزش فکر کردن ندارد و اینها افکار هستند و تا زمانی که این افکار وجود دارند ما نمی توانیم کار بزرگی مانند درمان اعتیاد و سرو سامان دادن به مسائل خانوادگی، تحصیلی و مالی و شخصی را بدرستی انجام بدهیم و تا وقتی که این افکار هستند همین آش و همین کاسه است.
 
این چنین موقعیتی یک وضعیت به هم ریخته است و تمام انرژِی ما را مصرف می کند و وقتی این ها انرژی ما را میگیرند مانند ساختار مافیا می شود که هر روز قدرتمند و قوی تر از روز قبل می شود.
 
پدر و مادری که همیشه نگران فرزندش می باشد که اگر ساعت 9 شب نخوابد بیمار می شود اگر در زمستان شال و کلاه نداشته باشد حتما مریض خواهد شد در صورتی که یک چنین چیزی نیست و وجود ندارد.
 
پس ما باید از مرز این افکار عبور کنیم و نمی توانیم عبور کنیم مگر اینکه از خواسته های نامعقول و تعدادی از خواسته های معقول چشم پوشی کنیم و آنها را رها کنیم.
 
در فلسفه و مکتب شرق رسیدن به حالت بیداری مطرح شده است که همین مسئله است البته انحرافاتی دارد مبنی بر اینکه انسان اگر می خواهد به آرامش برسد نباید اصلا آرزو و خواسته داشته باشد.
 
اما به نظر ما خواسته ها به جای خودشان محترم هستند اما مسئله زمان است ما خواسته های خودمان را موقتا رها می کنیم و انرژی خود را روی یک خواسته که از اولویت مهم تری برخوردار است بکار ببریم و انرژی زیاد شود و قدرتمند شویم و وقتی قدرتمان زیاد شد خواسته بعدی را همین گونه به ترتیب اجرا می کنیم با اولویت مهم بودن هر کدام از خواسته ها اما مشکل در جایی است که ما می خواهیم به تمامی خواسته های خود یک جا و با هم و هم زمان برسیم.
 
پس ما باید از مرز این افکار عبور کنیم چون نه توان داریم ، نه زمان و نه انرژی . مسئله خیلی مهم این است که آدم ها می گویند وقت نداریم و گاه می پرسی که فلان کار را چرا نکرده‌ای، میگویند وقت نداریم. 6ماه می شود که یک تلفن به کسی نمی زند، یک دیدار با کسی یا دوستی انجام نمی گیرد و بهانه شده است که وقت نداریم ولی در روز ساعتها بیکار و کار نداریم اما می گوییم وقت نداریم.
 
این مکر و حقه انرژی است، مسئله اصلی انرژی است یعنی ما وقت داریم اما انرژی نداریم. همه ما وقت به اندازه کافی داریم و آن چیزی که نداریم و آن را نیازمند هستیم انرژی است وقتی انرژی داشته باشیم زمان در اختیار ماست. زمان تابع انرژی است. وقتی که انرژی ما زیاد باشد حالمان خوب است و زمان در دست ماست.
 
نوع رفتار ما با مردم و مردم با ما به سطح انرژی بستگی دارد. وقتی حال کسی خراب است دیگران آن را می فهمند ووقتی سطح انرژی بالا باشد دیگران متوجه خواهند شد و نوع رفتارشان محترمانه‌تر خواهد بود. اما اگر بی حال باشی دیگران نیز با تو حال نمی کنند.
 
ما انرژی نداریم، می گوییم زمان نداریم، وقت نداریم این حقه است باید به گونه‌ای عمل کنیم که انرژی عمل سالم پایه‌ریزی شده است و عمل سالم عملی است که انرژی ما را بالا ببرد. در جهت عمل سالم وقتی حرکت کنیم آن وقت انرژی بالا برود کارها لذت‌بخش، زیبا، ساده، راحت، جالب ولطیف می شود و کارهایی که قبلا برایمان عذاب‌آور و دشوار و رنج‌اور بود برایمان تبدیل به کارهای لذت‌بخش و مفرح  خواهد شد.
 
دویدن کار و ورزش جالب است اما وقتی در پای انسان خاری یا تیغی باشد و یا کفشمان سوراخ باشد یا ریگی داخل کفشمان باشد همان ورزش که برای سلامتی خوب است می شود کاری دردآور، رنج‌آور و سخت و پایمان جراحت می بیند و دویدن عذاب‌آور می شود اما اگر پایمان سالم، کفش سالم و بدن سالم باشد دویدن لذت بخش می شود. این مانند سطح انرژی است. اگر سطح انرژی پایین باشد کارها خسته کننده و دشوار است و به زور کارها را انجام می دهیم چون انرژی نیست. خسته‌ایم، از کار فرار می کنیم و نمی توانیم کار کنیم و همین ها انرژی را می مکند. افکار منفی در درون خودمان انرژی را می دزدند و نیروی خود را از ما می گیرند.
 
زمانی که این اتفاق می افتد انرژی کم می آوریم، دودره بازی در می آوریم، کار خودمان را گردن دیگران می اندازیم، از زیر کار در می رویم وکار را روی دیگران خالی می کنیم ومی خواهیم انرژی را از دیگران بدزدیم، کار را گردن دیگران انداختن، جدل کردن، جرو بحث کردن ... زیر کار را خالی کردن که دیگران کارها را انجام بدهند وبه این صورت می خواهیم کار خود را درست کنیم و به پیش بریم.
 
چرا وقتی آدم ها با هم بحث می کنند و گیر می دهند، دیگران را اذیت می کنند؟ اشکال کار از کجا است. اگر تنفری باشد باید خالی شود. وقتی که این تنفر در درون من وجود داشته باشد مانند مواد مذاب است که در لایه های زمین قرار دارد که باید خارج شود و وقتی که درون ما خشم و تنفر باشد به یک طریق باید خارج شود، گیر دادن به دیگران، کناره گیری از جمع و راهی برای فرار پیدا کردن که از ان حالت خارج شود، باید تنفر را در خودمان به تعادل برسانیم، اگر تنفر باشد خودش می آید بیرون، شاید بتوانیم جلوی آن را بگیریم... کاری کنیم تا زورش را کم کنیم، یا توجیه کنیم، دیر یا زود  بالاخره بیرون می‌آید.  انرژی هم همین‌گونه است، ناچار هستیم بار را روی دیگران خالی کنیم یا از زیر کار در برویم وبار خودمان را روی دوش دیگران بگذاریم. پس ما به قدر کافی وقت داریم آن چیزی که نداریم حس است که معادل انرژی است.
 
یک مسئله دیگر در این جا مختصری راجع به آن توضیح می دهم و در جلسات بعدی کاملا شرح می دهم مسئله‌ی خواسته و فرمان است.
 
اگر کسی بخواهد گمراه شود و به تاریکی ها برود شرایط و قوانینی وجود دارد و یک سری قانون وجود دارد.
 
عقل فرمان غلط صادر نمی کند، عقل اگر از چیزی سر در نیاورد فرمان صادر نمی کند. مثلا وقتی به کسی بگویی وارد غاری ناشناخته بشود عقل فرمان نمی دهد که این کار انجام شود. چون برای او ناشناخته است و از آن اطلاعات و آگاهی ندارد پس عقل از چیزی که اطلاعات و آگاهی نداشته باشد فرمان صادر نمی کند و در جایی هم که مطمئن باشد غلط است فرمان صادر نمی کند مگر آنکه کاملا بداند درست است آنگاه فرمان صادر می کند تا اجرا شود.
 
زمانی عقل فرمانی اشتباه و غلط صادر می کند که نفس اماره ونیروی منفی سرش کلاه بگذارد و از یک سری تکنیک ها و یک سری روش ها استفاده می کند.
 
روشی که نفس اماره استفاده می کند یکی آن است که از مهم‌ترین سوالات بنیادی استفاده می کند وقتی انسان در سختی ها قرار  می گیرد وبا تمام تلاشی که به خرج می دهد به نتیجه نمی رسد نفس می آید از سیستم مقایسه و قیاس کردن استفاده می کند و دیگرانی را که کنار تو هستند را با تو مقایسه می کند. مثلا می گوید فلانی را ببین، او هم جوان است هم سن و سال تو است او دارد کیفی می کند و می گوید پس چرا تو باید همیشه رنج و عذاب و سختی بکشی، این را چه کسی گفته و عقل برای این پاسخ ها جوابی ندارد و پس از مدتی مجاب می شود و این مسئله را قبول میکند که این حرف درست است.
 
اما گر دانش عمیق داشته باشیم، نسبت به وقایعی که در طول زندگی برایمان اتفاق می افتد که دردناک است با دانش، درست تفسیر کنیم، این حقه ها و ترفندهای نفس خنثی می شود، پیامبران و اولیاء هم سختی ها را تحمل کرده اند. آنها دانایی داشته‌اند که وقایع را به گونه ای دیگر تفسیر کنند و در مقابل آن فشارها به تاریکی نروند.
 
تمام حقه های نفس در جهت و راستای ورود به تاریکی است و این اتفاق برای همه می افتد باید دانش خودمان را نسبت به یک سری مسائل بالا ببریم و قیاس را خنثی کنیم.